Mężczyźni często powołują się w obronie na podwójne standardy. Skoro kobiety mają swoje estetyczne zachwyty, to odmowa tego prawa mężczyznom jest niesprawiedliwa.

Niedługo miną dwa lata, odkąd pożegnałam jedną z najważniejszych osób w moim życiu. Z perspektywy czasu już wiem, że żałoba nie mija.

To, jak reagujemy w małych sprawach, często wskazuje kierunek decyzji podejmowanych w tych naprawdę ważnych.

Z jakiegoś powodu popkultura zdecydowała, że zdrada częściej jest początkiem filmu romantycznego niż dramatu obyczajowego. Tak jakby „prawdziwa miłość” usprawiedliwiała krzywdzenie drugiej osoby.

Co zostawimy po sobie w spadku na pamiątkę, jeśli kupujemy na jeden sezon, a zdjęcia trzymamy w chmurze?

Zawsze możesz rzucić wszystko i zacząć od nowa. Czasami lepiej na tym wyjdziesz.

Kiedy zgadzamy się na wszystko, możemy zacząć tracić kontakt z własnymi potrzebami, wartościami i tym, czego tak naprawdę chcemy.

Myślę, że może właśnie w tym tkwi największy paradoks współczesnego świata. Z jednej strony możemy wszystko, a z drugiej – za to wszystko trzeba zapłacić konkretną walutą.

Fakt, że tak naprawdę nikogo nie obchodzisz, z pozoru brzmi pesymistycznie i chłodno – ale to złudzenie.

Przychodzi taki moment, że w pełnym wieku w pewnym towarzystwie zawsze czujesz się tą trzecią, tym najlepszym kumplem Stevem. A wszystko to przez brak drugiej połówki.

Nieważne, na jakim etapie życia teraz jesteś i z jakimi problemami się mierzysz – po prostu to przeczytaj. Być może to jest właśnie ten moment, w którym powinieneś na chwilę zwolnić.

Wciąż pokutuje u nas stereotyp, że mężczyzna, który dba o krawiec, fason czy jakość tkaniny, robi coś „niemęskiego” albo przesadnego. Moim zdaniem taka dbałość o ubiór nigdy nie odbierała męskości.

Marzenia dają nam energię do działania. Problem zaczyna się jednak wtedy, gdy marzenia przestają nas nakręcać, a stają się jedyną rzeczą, od której uzależniamy swoje szczęście.

Przed podjęciem decyzji o spędzeniu z kimś reszty życia warto odpowiedzieć sobie na kilka pytań.

Każda z nas marzy o partnerze, który obsypuje czułością, komplementami i uwagą. A co, jeśli właśnie to, czego najbardziej pragniemy, czasami okazuje się największą pułapką?

Nie żyjemy w fikcji Słowackiego, żeby ludzie nosili na czole znak ostrzegawczy. Ludzie, którzy zrobili złe rzeczy, wtapiają się w codzienność i żyją dalej.

W przyjacielskich relacjach znacznie trudniej zauważyć moment, w którym przekraczane są granice.

Mechanizm zaangażowania u mężczyzn jest bezpośrednio powiązany z inwestycją emocjonalną i wysiłkiem, jaki muszą włożyć w relację – to wiemy już od dekad, a nauka po prostu dostarcza na to twardych dowodów.

Gdyby zmaterializowała się w prawdziwym życiu, jestem pewna, że świat i tak nie wziąłby jej na poważnie. Bo bycie Elle Woods potwornie męczy przeciętnych.

Nikt nie potrafi czytać w naszych myślach. Jeśli nie nauczymy się mówić wprost o swoich uczuciach i potrzebach, będziemy tylko cierpieć na własne życzenie.